Baba

Seksen yaşındaki Anthony, Londra'daki dairesinde tek başına yaşamayı her şeyin üzerinde tutan inatçı ve alaycı bir adamdır. Kızına anne, çeşitli nedenlerle çevresindekilere gülünç tepkiler gösterse de aslında kendi başına kalmanın gururunu koruyan bir babadır. Anne, kızıyla birlikte yaşamak için Paris'e taşınma planı yapmıştır; bu durum babasının bakımını üstlenmesini zorunlu kılar. Anthony'nin gördüğü yardımcıları art arda reddetmesi, Anne'nin sabrını zorlar. Zamanla Anthony'nin hafızası bize inandırıcı biçimde sürüklenmeye başlar: Odalardaki eşyalar değişir, tanıdık yüzler başka isimlerle karşımıza çıkar, geçmişle şimdiki zaman iç içe geçer. Seyirci, Anthony'nin gözünden dünyayı algılar; neyin gerçek, neyin zihin oyunu olduğunu ayırt etmek giderek güçleşir. Olayların örgüsü, bir baba ile kızı arasındaki sevgi bağının, unutkanlık ve kaybolma korkusuyla nasıl sınandığını incelikle anlatır. Anthony Hopkins'in oyunculuğu, dengesizleşen zihnin içindeki çaresizliği ve gururu aynı anda yansıtır. Olivia Colman, iki taraf arasında sıkışan bir evlatın çıkmazını duygusal derinlikle taşır. Film, yaşlanmanın ve kimliğin kırılganlığını, seyirciyi belirsizliğin içine çekerek etkileyici biçimde ele alır.