Los Hombres No Lloran

Joaquin, çocukluğuna gölge düşüren istismarcı babasının hayata bağlı tutulduğu haberiyle sarsılır. Yaşam desteği kesilmek üzeredir; hastaneye gidip son vedayı etmek herkesin beklediği şeydir. Ancak Joaquin bunun yerine kaçmayı seçer ve en yakın arkadaşının yanına sığınır. Eşi Lucia, yılların yükünü taşıyan bu adamı yumuşak ama kararlı bir sesle hastaneye dönmeye çağırır; geçmişle yüzleşmeden ilerleyen bir gelecek olmadığını savunur. Kaçış, geçici bir sığınaktan öteye gitmez; bastırılmış anılar, suçluluk ve öfke peşini bırakmaz. Bastian Orellana-Lauri'nin yönettiği bu aile dramasında Joaquin, koşmayı sürdürmek ile babasının yatağının başında geçmişe "hoşça kal" demek arasında zor bir tercih yapmak zorundadır.