Güneş Sonrası

On bir yaşındaki Sophie, babası Calum ile Türkiye'nin güney sahilinde, bir tatil köyünde geçirdiği yaz tatilini anımsar. Okulların açılmasına günler kala başlayan bu tatil, kızın gözünde parlak anlarla doludur: elektronik oyunlar, karaoke geceleri, havuz başında kurulan dostluklar ve ilk gençlik heyecanları. Ancak yetişkin bir Sophie, yirmi yıl sonra bu anları kamera kayıtları, bulanık fotoğraflar ve parça parça hatırlar üzerinden yeniden izledikçe, çocukluğunun göründüğünden fazlasını içerdiğini fark eder. Calum, kızına sevgiyle bağlanmış neşeli bir ebeveyn gibi görünse de belli belirsiz davranışları, gece uykularını böldüğü anlar ve kendi yalnızlığıyla sessizce boğuşan bir adamın izlerini taşır. İkisinin arasında hem yakınlık hem de sözsüz bir mesafe vardır; Sophie babasını tanıdığını sanırken, yetişkin bakışla şekillenen anılar ile gerçeklik arasında giderek derinleşen boşluklar belirir. Charlotte Wells'in ilk uzun metrajlı filmi, hafıza, kayıp ve büyümenin melankolisini ince bir dokunuşla anlatan, kalbinde hem hüzün hem sıcaklık barındıran zarif bir baba-kız dramıdır.