Gün Doğmadan

Avrupalı yolcularla dolu bir trende tesadüf eden iki yabancı, sohbetin sıcaklığıyla kısa sürede birbirlerine yakınlık duymaya başlar. Eğitimini Avrupa'da sürdüren genç bir kadın ile okulunu yarıda bırakıp kıtada gezinen Amerikalı bir genç adam, bu beklenmedik karşılaşmanın büyüsüne kapılır. Genç adamın sabaha kadar Viyana'da boş beklemesi gerektiğini öğrenen kadın, ona şaşırtıcı bir teklifte bulunur: şehirde birlikte vakit geçirmek. İkili trenden iner ve sabahın ilk ışıklarına kadar sürecek, kısa ama unutulmaz bir yolculuğa çıkar. Viyana'nın gece silueti, dar sokakları, kafeleri ve nehir kıyıları, adeta üçüncü bir karakter gibi hikâyeye eşlik eder. İki genç, şehri dolaşırken aşk, ölüm, aile, Tanrı ve gelecek hayalleri üzerine derin sohbetlere dalarlar. Rastlantısal tanışma giderek samimi bir itiraf ortamına dönüşür; her biri birbirine hayatının o güne kadar söylemediği şeyleri anlatır. Zaman ilerledikçe, birbirlerinden ayrılma vaktinin yaklaştığı fikri ikisini de huzursuz eder. Tanışmanın tesadüfü, vedanın zorunluluğuyla karşılaştıkça, o gece yaşananların gençlerin hayatında ne kadar kalıcı izler bırakacağı sorusu filmi izleyenlerde derin bir duygusal etki bırakır.