Figura 8: La ruina es el metal de nuestra piel

Yazın gelişiyle genç bir ressam, büyük hayalini gerçekleştirmek için kendini şehirden uzak, sessiz bir eve kapatır. Tuvali doldurmak amacıyla seçtiği yalnızlık, kısa sürede beklediği ilham yerine boşluğa dönüşür. Dijital dünyaya kaçış, sosyal medyada kaybolan saatler ve mahremiyeti zehirleyen bağımlılıklar, zaman algısını yavaş yavaş bulandırır; günler birbirine karışır, sanat ile kaçış arasındaki çizgi silikleşir. Yaratıcılık adına kurulmuş bu izole düzen, aslında yüzleşmediği her şeyin üzerine örülen bir duvara dönüşür. Ta ki bir gün aynada kendi yansımasıyla karşılaşıncaya kadar. Fakundo Carbonelli'nin yönettiği bu dram, modern çağın sessiz bağımlılıklarının sanatçının bilinç ve kimliği üzerindeki yıkıcı etkisini içten bir dille ele alıyor.