Cezayir Savaşı

1950'lerin Cezayir'i, Fransız sömürge yönetimi altında nefes almaya çalışıyor. Kasabaların dar sokaklarında büyüyen FLN, bağımsızlık mücadelesini örgütlerken sömürge güçleri bu direnişi terörle eş görüyor. Film, sömürge mahallesinden Avrupa mahallesine uzanan gerilimi; bombalı eylemleri, grevleri ve kitlesel ayaklanmaları belgesel tadında, çarpıcı bir gerçekçilikle izleyiciye aktarıyor. Öte yanda Fransız ordusu, parakomando birliklerinin eski yöntemlerle — tutuklamalar, sorgular, işkence — örgütü çökertmeye çalışıyor. Örgütün genç liderleri, saflarındaki kadrolar ve ulusun kendisi, şiddet ile özgürlük arasındaki sancılı ilişkinin merkezine yerleşiyor. Pontecorvo'nun siyah-beyaz kamerası taraf tutmaz; işgalcinin ve direnenin yöntemlerini aynı soğukkanlılıkla gösterir, seyirciyi hüküm vermek yerine düşünmeye iter. Sokak çatışmalarından genel greve uzanan tırmanış, bir halkın özgürlük için neye katlanmaya hazır olduğunu sarsıcı biçimde resmeder. Yıllarca yasaklanan, Oscar tarihinde iki ayrı dalda aday gösterilen bu başyapıt, sömürgeciliğe ve direnişin bedeline dair hâlâ güncel bir aynadır.