Cennetin Çocukları

Tahran'ın yoksul semtlerinden birinde yaşayan Ali, küçük kız kardeşi Zehra'nın pembe ayakkabılarını tamire götürür; ancak dönüş yolunda ayakkabıları kaybeder. Evde geçim sıkıntısı hüküm sürerken, hasta anne ve borçlarla boğuşan babaya durumu anlatmaktan çekinen iki kardeş, sessizce kendi çözümlerini kurar: Ali'nin eski spor ayakkabıları, gün içinde dönüşümlü olarak paylaşılacaktır. Zehra sabah okuldan çıkar çıkmaz koşarak ağabeyine yetişir, Ali de biraz gecikmeli olarak sınıfa sürünür. Bu sıradanlık bile günün her saati büyük bir telaşa dönüşür. Bir gün Zehra, okulda pembe ayakkabıları başka bir kızın ayaklarında görür; izlerini sürdüğü ailenin durumu öğrenince vazgeçer. Ali ise şehir genelinde düzenlenen bir maraton yarışına kaydolur; üçüncülük ödülü, tam istediği şeydir: bir çift ayakkabı. Yarış, çocukların saf emeğiyle taşıdığı umudun görsel bir metaforuna dönüşür. Mecid Mecidi'nin çocuk bakışıyla çizdiği bu sade dram, İran sinemasının en dokunaklı örneklerinden biri olarak, yoksulluğu acımadan değil, kardeşlik ve onurdan yana anlatır; küçük kahramanlarının sessiz fedakârlığını büyük bir duygusal güce dönüştürür.